อีโปง

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Pajanelia longifolia (Wild.) K. Schum.

วงศ์ : BIGNONIACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

             ไม้ต้นไม่ผลัดใบหรือผลัดใบบางส่วน สูงถึง 18 ม. เรือนยอดเปิดแคบและแตกกิ่งไม่มากตั้งชัน แต่ละกิ่งที่ปลายมีกระจุกใบคล้ายร่ม เปลือกสีเทาอ่อน มีช่องอากาศนูน แตกเป็นร่องตื้น ใบประกอบขนนกชั้นเดียว ยาว 45-170 ซม. มีใบย่อย 7-16 คู่ ออกตรงข้ามหรือออกสลับมีอีก 1 ใบที่ปลายรูปไข่ถึงรูปรี กว้าง 6-12 ซม. ยาว 10-30 ซม. ปลายแหลมหรือเรียวแหลม โคนทู่หรือกลมมักเบี้ยว ขอบเรียบเกลี้ยงทั้งสองด้าน มีต่อมสีม่วงไม่มากนักตามเส้นกลางใบ หรือตามซอกเส้นใบด้านล่าง ก้านใบย่อยยาว 3-5 มม. ก้านช่อใบและแกนกลางใบเป็นสันด้านบน กิ่งใหญ่แข็งสีเทา มีรอยแผลเป็นใหญ่ที่ใบร่วง มีช่องอากาศจำนวนมาก  ดอกยาว 5-8 ซม. สีเหลืองขุ่นถึงแดงอมเขียวอ่อนด้านนอก สีแดงขุ่นหรืออมม่วงด้านใน บานกลางคืนกลิ่นคล้ายสบู่ ออกเป็นช่อใหญ่แข็งตั้งตรง ยาว 60-130 ซม. ที่ปลายกิ่ง ก้านดอกยาว 2-2.7 ซม. กลีบเลี้ยงยาว 2.5-4.5 ซม. ปลายเป็นพูไม่เท่ากัน 5 พู ติดแน่นเมื่อเป็นผล กลีบดอกเป็นรูปกรวยกว้าง มีพูหนา 5 พู ย่น เกสรเพศผู้ 4 อัน เป็น 2 คู่ไม่เท่ากัน ติดที่คอท่อกลีบดอก โคนเกลี้ยง ผลรูปใบหอกกลับ กว้าง 5-7 ซม. ยาว 30-45 ซม. แบน มีปีกแคบที่ปลายทั้งสองด้าน เมล็ดกว้างประมาณ 1 ซม. ยาวประมาณ 3 ซม. มีปีกบางใสค่อนข้างโค้ง

ที่มา : ไม้ป่าภาคใต้ เล่มที่ 1 (A-Es)  น. 248 (ไซมอน การ์ดเนอร์ พินดา สิทธิสุนทร ก่องกานดา ชยามฤต, 2015)